เสน่ห์อีกประการหนึ่งของญี่ปุ่น อาจจะกล่าวได้ว่า อยู่ที่รสโอชะของอาหารอันมีแหล่งผลิตอาหารพื้นบ้านจากวัตถุดิบธรรมชาติคือท้องทุ่งนา ไร่ผักผลไม้ เรื่อยไปจนถึงทะเลมหาสมุทร ซึ่งเรือประมงใช้อวนลากเอาสัตว์น้ำนานาชนิดขึ้นมาปรุงเป็นอาหาร จากความจำเป็นขั้นพี้นฐานของการดำรงชีพ ได้นำไปสู่การค้นคว้าปรับปรุง รสชาติของอาหารและคุณค่าของอาหาร อย่างยาวนานต่อเนื่องมาหลายศตวรรษ พอๆ กับการปรับปรุงด้านการให้บริการต่างๆ ได้ยกระดับขึ้นจนกลายเป็นศิลปอีกชนิดหนึ่ง แม้แต่อาหารพื้นๆ ธรรมดาๆ ก็ยังมีรสนิยมในการจัดวางบนภาชนะ ให้ดูสวยงามน่ารับทานที่สุด อาหารจานต่างๆ เช่น ซุชิ หม้อร้อน เทมปุระ หรือไก่ปิ้งเสียบไม้ หรือก๋วยเตี๋ยวน้ำเสริร์ฟใส่ภาชนะก้นลึก เหล่านี้เป็นพยานยืนยันได้ว่า ชาวญี่ปุ่นยินดีอุทิศเวลาให้แก่การเสพสุนทรียรสทางตาด้วย Continue reading →